| تبليغات | X |
 |
 |
|
| دوست دارم |
|
چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد چرا نگاه هايت انقدر غمگين است ؟ چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟ اما افسوس .... هيچ كس نبود هميشه من بودم و من و تنهايي پر از خاطره . اري با تو هستم .. با تويي كه از كنارم گذشتي.... و حتي يك بار هم نپرسيدي چرا چشم هايت هميشه باراني است!!!؟
|
|
+ نوشته شده در
86/09/09ساعت 13:50 توسط اردیبهشتی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
تصویر تو تنها چیزی است که چشمانم باور میکند
دستانم را دراز میکنم تا صــورتت را لمس کنم اما تصویر تو به یکباره حذف می شود و من به یاد می آورم کنـــــــــــــارم نیستی!!!!!!! |
| پیوندها |
|
pishi kocholo parsiyar sheytoon del shekaste |
|
RSS
|
